Homeland

image

My hands ache for the strength of your body,
and how you hold me after the sun sets and the moon rises,
with words as sweet as honey from your forests and mountains,
dripping upon my tongue in order to mend my broken bones and hollow memories.

How many tears you have cried for the dead people sleeping underneath your ground,
for the people tortured and killed,
whose bodies have yet not been found,
but sure are lurking somewhere upon your skin,
turning slowly into dust,
as if they had never existed.
How many tears have you cried
for mothers weeping at the boneless graves of their sons,
and for the daughters, whose definition of father is based on blurry thoughts and memories.
How many tears have you cried
for sons, whose sisters have been reduced to nothing but their bodies,
and for fathers, whose proud daughters have been touched with dirty hands of war crime.

Oh, homeland, await my coming,
for I will plant flowers within your dying heart and my dying memories.
And the wind will put dust upon our bodies,
so we will remember the boneless graves and crying mothers,
we will remember that we shall never forget.

Përmallohem për fuqinë e trupit tënd dhe gjuhën tënde te qetë,
për mënyren si më mbanë në mes të muzgut dhe agimit,
me fjalë të ëmbëla si mjalta që pikon nga malet e tua,
që shëron kujtimet e mija të thyera.

Sa lot ke derdhur për trupat e pajetë nën tokën tënde,
për ata që u torturuan dhe u vranë pa meshirë,
për ata që eshtrat e tyre qëndrojn të pazbuluar
por që sigurisht po shndërrohen në pluhur mbi lëkuren tënde të njomë.
Sa lot ke derdhur për nënat që vuajn mbi varrezat e thata të djemve të tyre,
dhe për vajzat, për të cilat defincioni i babës qëndron në kujtime të zbehta dhe mendime të largëta.
Sa lot ke derdhur për djemt të cilët ua moren motrat si prona të pavlera,
dhe për baballarët që i shikonin vajzat e tyre me shpirt të bardhë, të njollosura nga krimet e luftës.

Oh atdhe, më prit se erdha!
Do i mbjell lulet në zemrën tënde të shkretë dhe në kujtimet e mia të zbehta.
Dhe era do e shpërndajë pluhurin në trupin tonë,
për ti kujtuar varrezat e thata të djemve tanë dhe lotët e nënave tona,
do të na e kujtojë që nuk kemi për ti harruar kurrë.

Jehona Thaqi© Ah, atdhe.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s